Biopierwiastki a zdrowie młodzieży

Rozwijająca się współcześnie dziedzina nauki o biopierwiastkach, stwarza nowe poglądy na temat powstawania i jednocześnie zapobiegania chorobom, wzbudzając tym samym nadzieję dla wielu dziedzin medycyny.

Jak wykazują badania, niedobory biopierwiastków i nadmiary metali toksycznych w organizmie są czynnikiem sprawczym wielu dolegliwości, prowadzących do patologii zwłaszcza organizmów młodych.

Szczególnie wiek dojrzewania młodzieży jest okresem zwiększonego zapotrzebowania na pierwiastki spowodowanego intensywnym rozwojem i wzrostem organizmu. Przedłużające się stany niedoborów (szczególnie Ca, Mg, Zn, Fe) spowodować mogą problemy zdrowotne i rozwojowe, zaburzyć strukturę układu kostnego, obniżyć sprawność mięśni, wydolność układu immunologicznego, systemu antyoksydacyjnego i wpływać niekorzystnie na wiele procesów metabolicznych powodując tym samym nadmierną nadpobudliwość psychoruchową, brak koncentracji, osłabienie pamięci, nadmierne zmęczenie a nawet zaburzenia psychosomatyczne ułatwiające wszelkiego rodzaju uzależnienia.

Niedobór tych biopierwiastków może również wpływać na zwiększenie stężenia metali toksycznych w organizmie, szczególnie ołowiu i kadmu, które uznane są za jedne z najgroźniejszych, a występujące często w żywności i powietrzu.

Przekroczenie bezpiecznego stężenia metali toksycznych może spowodować powolne uszkodzenie mózgu objawiające się brakiem skupienia, agresją, nieprzystosowaniem do życia w społeczeństwie, powodując tym samym konsekwencje edukacyjne, psychologiczne i społeczne.

Można za tym przypuszczać, że wszystkie kliniczne objawy związane z wiekiem pokwitania, w którym następuje gwałtowny wzrost młodzieży takie jak labilność psychiczna, zmniejszona zdolność koncentracji i zapamiętywania, częste bóle głowy i osłabienie mogą być w dużym stopniu wynikiem niedoboru podstawowych pierwiastków w organizmie.

Powszechna obecnie wśród młodzieży szkolnej pandemia skolioz kręgosłupa jest wynikiem, obserwowanego analitycznie, niedoboru wapnia i magnezu. Stąd ustalenie niedoborów biopierwiastków, nadmiaru metali toksycznych, właściwego odżywiania, względnie suplementacji w celu ich uzupełnienia, wymaga miarodajnych metod oznaczenia ich stężenia oraz ich właściwych wzajemnych relacji w organizmie pacjenta.

Badania wykazały, że dla potrzeb diagnostycznych odpowiednią alternatywną metodą dla analizy krwi, moczu i biopsji stanowi analiza włosów będących wykładnikiem kilkumiesięcznej ekspozycji na te pierwiastki.

Dlatego tak ważne wydaje się być badanie określające zawartość biopierwiastków i metali toksycznych w organizmie młodzieży.